Eerst enkele punten op een rij (elk punt kan verder uitgediept, het gaat nu even om het globale plaatje) om duidelijk te maken hoe lastig het is voor mensen met financiële problemen om hun recht te halen: 

• Er zijn heel veel regelingen voor mensen met financiële problemen (Tim 'S Jongers heeft al eens '36 loketten voor een alleenstaande vrouw met kinderen' genoemd);

• Zelfs voor gespreksvoerders op gemeentehuizen blijkt het ondoenlijk om de juiste informatie aan hun hulpvragers te geven, laat staan hen te begeleiden naar de juiste loketten;

• Het eerste grote obstakel voor mensen in financiële problemen is schaamte voor hun situatie. 

• Maar als zij die hoge drempel om hulp te gaan vragen uiteindeljk zijn overgegaan en over hun problemen durven te praten, wacht hen een volgende: enorme stress (zie de vicieuze crikel hieronder);

• Dus zijn zij niet in staat om alle voor hen beschikbare wegen en middelen te bereiken;

• Daar komt bij het constante doorverwezen worden: wachten, weer een afspraak maken en formulieren invullen. Allemaal redenen om af te haken en geen verdere hulp te vragen;

• Daar komt nog bij, dat vaak bij elk loket hetzelfde verhaal moet worden gedaan inclusief alle bewijsmateriaal. 

Kortom: het is ondoenlijk!
En onlangs werd duidelijk, dat de Nederlandse regering van ambtenaren wilde vragen om BEWUST (!!) belangrijke informatie niet aan de hulpzoekenden te geven. Daarmee zou namelijk 49 miljoen bespaard kunnen worden.  Tel daarbij dat een heel grote nieuwe groep uit de middenklasse op het randje van de afgrond staat door de sterk stijgende kosten én dat de regering Jetten de gewenste hogere uitgaven voor defensie niet wil laten betalen door de sterkste, maar door de zwakste schouders: AOW, WW en WIA. Ook dit gaat natuurlijk extra mensen in financiële problemen opleveren.
In sommige kringen hoor je bij bovenstaande cijfers nog steeds: "Als mensen met een uitkering aan het werk gaan, is het probleem opgelost." Echt? AOW-ers moeten maar gaan werken??? En mensen met een WIA zijn onterecht afgekeurd???
En wat te denken van het feit, dat bijna een derde van de werkenden met een laag inkomen ook niet weet of zij recht hebben op gemeentelijke voorzieningen. Bij landelijke toeslagen is dit nog aanmerkelijk lager: slechts 6%.

Bij StaB vinden we dat mensen die in de problemen zitten of dreigen te komen op de best mogelijke manier geholpen moeten gaan worden om wat hen rechtens toe komt ook daadwerkelijk te krijgen.